Πώς ορίζεται η Επίμονη Αίσθηση του Επείγοντος ή αλλιώς η Συνήθεια της Βιασύνης;

Τα Σημάδια που δείχνουν ότι η Κατάσταση αυτή Δυσχεραίνει τη Ζωή μας

Η καθημερινότητα για την πλειοψηφία των ανθρώπων έχει καταστεί να θεωρείται ένας διαρκής αγώνας τρεξίματος, άγχους για να τα προλάβουμε και να τα χωρέσουμε όλα στο 24ωρο το οποίο διαθέτουμε. Τρέχουμε συνεχώς για να είμαστε συνεπείς  στη λίστα των υποχρεώσεών και των πρέπει, τα οποία καλούμαστε μέσα στη μέρα να τα πραγματοποιήσουμε και να συγχρονίσουμε πολλές εργασίες ταυτόχρονα, πράγμα ανέφικτο. Αυτό έχει σαν αρνητικό αποτέλεσμα να νιώθουμε ανίκανοι αν δεν τα τακτοποιήσουμε όλα, και όσο προσπαθούμε τόσο οι προσπάθειες μας είναι άκαρπες και μένουμε πίσω στο πρόγραμμά μας.

Η μάχη της καθημερινότητας έχει αλυσιδωτές συνέπειες, μας δημιουργεί άγχος, ανυπομονησία, εκνευρισμό όταν συναντάμε κάποια κάθε μικρή δυσκολία που επιχειρεί να καθυστερήσει την πρόοδό μας και μας παρεκκλίνει από το πρόγραμμα μας.

Η συνήθεια της βιασύνης, θα λέγαμε ότι είναι μία δυσάρεστη κατάσταση που επηρεάζει συνολικά την καθημερινή μας ζωή. Η επίμονη αίσθηση του επείγοντος έχει μακροπρόθεσμες επιδράσεις τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Η συνεχής βιασύνη αποτελεί ένα μοτίβο συμπεριφοράς (σε καμία περίπτωση δεν είναι πάθηση) και χαρακτηρίζεται από ανησυχία και άγχος, όπως και από μια επίμονη αίσθηση επείγοντος, ακόμα κι όταν δεν υπάρχει ανάγκη να κινηθούμε τόσο γρήγορα.

Τα Σημάδια που δείχνουν ότι η Συνήθεια της Βιασύνης Δυσχεραίνει τη Ζωή μας:

1. Νιώθουμε ότι όλα είναι σαν ένας αγώνας: Ορισμένες καταστάσεις απαιτούν από εμάς να κινηθούμε με ταχύτητα, όπως όταν πρέπει να παραδώσουμε ένα έργο που έχει προθεσμία ή να φτάσουμε στο αεροδρόμιο για να μη χάσουμε την πτήση μας. Όμως σε πολλές καταστάσεις δεν χρειάζεται να βιαζόμαστε. Όσοι έχουν ανεπτυγμένη αυτή τη συνήθεια δυσκολεύονται να διακρίνουν πότε η βιασύνη είναι απαραίτητη και πότε δεν είναι.

2. Δυσκολευόμαστε να κάνουμε μόνο μία εργασία τη φορά: Το multitasking είναι η μόνιμη κατάσταση. Για την ακρίβεια, η εστίαση σε μόνο μία εργασία δημιουργεί αίσθηση πίεσης. Το άτομο θα προσπαθήσει να βρει τι άλλο μπορεί να προσθέσει σε ό,τι κάνει εκείνη τη στιγμή. Για παράδειγμα, μπορεί να μαγειρεύει καθώς εργάζεται ή να πλένει τα δόντια του και παράλληλα να απαντά σε email.

3. Έντονος εκνευρισμός σε περίπτωση καθυστέρησης: Έχουμε τον εκνευρισμό στο «τσεπάκι» σε περιπτώσεις όπου χρειάζεται να σταθούμε στην ουρά μιας τράπεζας, στην αίθουσα αναμονής για ένα ραντεβού με γιατρού ή στην κίνηση της πόλης. Αυτό όμως ισχύει ακόμα και σε περιπτώσεις όπου δεν χρειάζεται να φτάσουμε κάπου σε μια συγκεκριμένη ώρα.

4. Νιώθουμε συνεχώς ότι μένουμε πίσω στο πρόγραμμα: Όταν η συνήθεια της βιασύνης είναι έντονη, οι ώρες της ημέρας δεν μας φτάνουν ποτέ για να καταφέρουμε όλα όσα χρειάζεται να κάνουμε. Και ανεξαρτήτως του πόσες εργασίες κάναμε, πάντα νιώθουμε ότι κάτι έμεινε πίσω.

5. Διακόπτουμε ή μιλάμε ταυτόχρονα με τους συνομιλητές μας: Η ανυπομονησία σας δεν περιορίζεται μόνο στις μεγάλες ουρές και στην κίνηση, αλλά «μολύνει» και τις διαπροσωπικές σας σχέσεις. Μπορεί να μην έχετε πρόθεση να είστε αγενείς, αλλά συνηθίζετε να διακόπτετε τον συνομιλητή σας, ειδικά αν εκείνος μιλά αργά.

6. Σβήνουμε τις υποχρεώσεις μας από λίστες με εμμονικό τρόπο: Λατρεύετε την έκρηξη ικανοποίησης όταν ολοκληρώνετε μια εργασία και τη σβήνετε από τη λίστα. Όμως αυτό το ευχάριστο συναίσθημα δεν διαρκεί για πολύ και γρήγορα συνεχίζετε στην επόμενη υποχρέωση. Όμως, αυτή η ταχύτητα δεν σας κάνει και παραγωγικούς. Αντιθέτως, σας κάνει πιο ευάλωτους σε λάθη.

O τρόπος ζωής μπορεί να αποδειχθεί βλαβερός μακροπρόθεσμα καθώς το χρόνιο στρες αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό μας σύστημα και επεμβαίνει με αρνητικό τρόπο στο πρόγραμμα ύπνου και στα επίπεδα ενέργειας. Η αδιάκοπη αίσθηση επείγοντος επίσης δυσκολεύει τη συγκέντρωση, κάτι που επηρεάζει αναπόφευκτα την εργασιακή μας απόδοση και διάθεση.

Επίσης η  ανυπομονησία έχει επιπτώσεις στις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Οι φίλοι, γνωστοί κα συνάδελφοι μπορεί να αποφεύγουν να μπαίνουν σε έντονο διάλογο μαζί μας καθώς υπάρχει έντονος και εύκολος εκνευρισμός, κάτι που δυσχεραίνει το σχετίζεσθαι. Τέλος, η ανάγκη να πετυχαίνουμε ολοένα και περισσότερο σε όλο και λιγότερο χρόνο μας απομακρύνει από τις ουσιαστικές και σημαντικές σχέσεις της ζωής μας.

Τρόποι διαχειριστούμε τη δυσάρεστη συνήθεια της βιασύνης:

• Χρειάζεται να αποδεχτούμε ότι είναι αδύνατο να ολοκληρώνουμε όλες τις υποχρεώσεις που γενικά έχουμε στο νου μας ότι πρέπει να γίνουν. Αυτή η αίσθηση επείγοντος είναι η βέβαιη συνταγή για χρόνιο στρες. Είναι κρίσιμης σημασίας ο προσδιορισμός προτεραιοτήτων εντός πραγματικών χρονικών ορίων.
• Επιπλέον, η μέρα δεν χρειάζεται να είναι αποκλειστικά αφιερωμένη σε κάθε είδους εργασία. Στην αρχή, η ξεκούραση και ανάπαυλα μπορεί να σας δυσκολεύουν, αλλά ξεκινήστε με μικρά βήματα: Αντί να κάνετε μια διήμερη απόδραση στο κοντινό νησί, δοκιμάστε να ξεκινήσετε με μια τρίωρη εκδρομή κοντά στο σπίτι σας, παίρνοντας μαζί σας τα απαραίτητα.
• Όταν συνεχώς μεταπηδάμε από τη μία εργασία στην επόμενη, λειτουργούμε πια στον αυτόματο πιλότο, χωρίς καμία ικανότητα να δείτε τη μεγαλύτερη εικόνα. Ανακαλύψτε τον χρόνο της περισυλλογής, είναι πολύτιμος ακόμα και για τις εργασίες που τόσο θέλετε να ολοκληρώσετε.

Πηγή: https://enallaktikidrasi.com/