Τριανταφυλλένη

Όταν η Κυπριακή Παραδοσιακή Ποίηση υμνεί την αληθινή αγάπη

Τριανταφυλλένη...

Ένα πανέμορφο και συγκινητικό ποιήμα το οποίο έχει μελοποιηθεί και τραγουδηθεί με απόλυτο σεβασμό από αρκετούς καλλιτέχνες.

Ένα ποιήμα που μιλά για τον έρωτα και την ανάγκη του ''αγνώστου'' ποιητή να δει την αγαπημένη του για τελευταία φορά δίνοντας της όλα τα κίνητρα να αψηφίσει τους κινδύνους και τους φόβους της και να τρέξει στην αγκαλιά του για να τον αποχαιρετήσει. Ένα ποιήμα που εξυμνεί τον έρωτα και την αληθινή αγάπη αλλά και την αποδοχή του θανάτου ως την αναμενόμενη εξέλιξη του ίδιου του ανθρώπου. Κάθε στίχος προκαλεί ανατριχίλα αλλά και θαυμασμό για τον υπέροχο τρόπο που ο ποιητής ζητά να δει την αγαπημένη του και της δείχνει τον τρόπο ώστε να δείξει δύναμη και θάρρος για το τέλος που επέρχεται.
Απλότητα, αληθινή αγάπη, ουσία και αυταπάρνηση, είναι τα στοιχεία που συνθέτουν το υπέροχο αυτό ποιήμα το οποίο εύλογα έχει μελοποιηθεί.

Ακολουθούν οι στίχοι του ποιήματος : 

Τζι’ αν αρρωστήσω μάνα μου 
θέλω σου να μηνύσω 
να 'ρτεις τριανταφυλλένη μου 
να σε αποσιαιρετίσω.

Μεν φοηθείς τη μάνα σου 
μήτε κανέναν άλλον, 
μόνο τριανταφυλλένη μου 
πρόφτασε δίχως άλλο. 

Τζιαι ανταν να μπεις της πόρτας μου, 
μεν κρύψεις τον καμό σου 
Μα ρώτα τζιαι τη μάνα μου 
τζιαι πε της "που εν ο γιος σου;" 

Τζιαι ανταν σε δει η μάνα μου 
που λόγια εννα σε πάρει 
Μα εν είσαι αγάπη πειστιτζή 
στο νου σου μεν τα βάλεις.

Έμπα ζερβά στην κάμαρη 
τζιαι έλα δεξιά στο στρώμα 
Σιύψε τριανταφυλλένη μου 
τζιαι φίλα με στο στόμα.

Με τα γρουσά σιερούθκια σου 
βάστα την τζεφαλή μου 
Βάστα με στην αγκάλη σου 
ώσπου να φκει η ψυσιή μου. 

Τζιαι ανταν τζιαι δεις τζιαι ποσπαστούν 
τζιαι πάσιν να με θάψουν, 
τες πέτρες τες ασυντυσιές 
κάμε τες να με κλάψουν. 

Τζιαι ανταν να με περάσουσιν 
από τη γειτονιά σου, 
εύκα κρυφά της μάνας σου 
τζιαι τράβα τα μαλλιά σου. 

Τζιαι αν αρρωστήσω μάνα μου 
θέλω να σου μηνύσω...

Παρακάτω, παραθέτουμε το ποιήμα, σε μια εξαιρετική εκτέλεση, ερμηνευμένο, από τον Αλκίνοο Ιωαννίδη.