Κορωνοϊός: Ανέτρεψε τη ζωή μας και σκότωσε το Δεδομένο!

Ολόκληρη η ανθρωπότητα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης

Όλος σχεδόν ο Πλανήτης βιώνει μία από τις μεγαλύτερες κρίσεις της Νεότερης του Ιστορίας.

Αυτός ο Ιός που μετατράπηκε σε Πανδημία, σκότωσε σχεδόν ένα εκατομμύριο ανθρώπους, ανθρώπους που πέθαναν μόνοι, με την τελευταία ανάμνηση να είναι ο αριθμός ηλικίας τους και ο αριθμός τους ως θύμα του Ιού.

Ανάγκασε τους ανθρώπους στον Εγκλεισμό, στον Υποχρεωτικό περιορισμό.

Ξαφνικά το σπίτι μας δεν είναι το ησυχαστήριό μας, το καταφύγιό μας...αλλά το νιώθουμε σαν μία φυλακή και εμείς να είμαστε οι όμηροί της.

Οι Πόλεις άδειασαν, έγιναν πιο σκοτεινές, νέκρωσαν.                                                                           

Ξαφνικά ολόκληρη η ανθρωπότητα έχασε την ισορροπία της. Ο άνθρωπος έχασε τον έλεγχο της κατάστασης, ζει σε μία κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Ακινητοποιήθηκε ο κόσμος του και κατέρρευσε. Άλλαξε ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την καθημερινότητά μας.

Μία κρίση από την οποία δεν μπορούμε να ξεφύγουμε, παρά μόνο να είμαστε σε επιφυλακή και ακολουθώντας  κάποιους κανόνες προστασίας.

Όλα όσα θεωρούσαμε δεδομένα και τα οποία δεν τα εκτιμήσαμε, έχουν καταστεί απαγορευτικά. Τις καλές και όλες τις ευτυχισμένες στιγμές μας τις περνούσαμε επιφανειακά.

Μία αγκαλιά, μία χειραψία, θεωρείται κίνδυνος, ένα απλό φιλί...κίνδυνος, η οικογένεια υποχρεώθηκε να επικοινωνεί από απόσταση. Οι χώροι σύναξης και αναψυχής είναι πλέον εχθρός μας.  Η επαφή μας με τους άλλους επισκιάστηκε από την επιφυλακτικότητα και την απόσταση.

Όλες αυτές τις ήσυχες και μοναχικές νύχτες, ο καθένας μας θέτει τον εαυτό του σε μία κατάσταση αναθεωρήσεων της ζωής του, αναμόχλευσης αναμνήσεων, εξιδανίκευσης ανθρώπων και τις συνειδητοποιήσεις ότι θα αλλάξουμε προς το καλύτερο.

Ξαφνικά επαναπροσδιορίστηκε η φύση μας, λες και υπέγραψε ο κάθε κάτοικος αυτού του πλανήτη άτυπο εσωτερικό συμβόλαιο, πως θα δίνει νόημα στο καθετί στη ζωή και δεν θα περιμένει πότε θα ανακαλύψει το υπέρτατο νόημα της ζωής. Δεν θα είναι αφορμή για εορτασμό και σχόλια μονάχα οι κατακτήσεις υψηλών κορυφών και τα θεάματα παραγωγής χιλιάδων ευρώ.

Κι όμως, έρχεται η ώρα που αυτονόητα, όπως μια απλή βόλτα στον ήλιο, μοιάζουν έστω και προσωρινά απροσπέλαστα. Τώρα, για κάποιο καιρό, θα τα στερηθούμε. Θα είναι όμως για κάποιο καιρό. Στην αρχή όλα είναι χάος. Έπειτα έρχεται πάντα η αρμονία.

Όταν τελειώσουν όλα αυτά, που θα τελειώσουν, θα σχηματιστεί ένα μεγάλο χαμόγελο σε ολόκληρο τον πλανήτη. Για μια εβδομάδα, τουλάχιστον! Έχουν ήδη ξεκινήσει οι συνειδητοποιήσεις των θαυμάτων. Των αμέτρητων εκείνων θαυμάτων που δεν ήξερα να μετρώ, πόσο μάλλον να αναγνωρίζω.

Κάπως οξύμωρο, στην παρούσα φάση που βιώνουμε, τα κοινωνικά δίκτυα είναι ο πιστός μας φύλακας και φίλος. Αυτός που μηδένισε την απόσταση, βλέπουμε, ακούμε τους ανθρώπους μας. Μας συντροφεύουν αλλά με αρνητικό αντίκτυπο να μεταδίδουν και τον πανικό ευκολότερα.

Όλοι οι άνθρωποι ζούμε την ίδια κατάσταση αλλά ο καθένας από εμάς την βιώνει διαφορετικά. Άλλοι με θετική ματιά, άλλοι με αρνητισμό, άλλοι άνθρωποι στα πρόθυρα κατάθλιψης, πνίγονται και βυθίζονται στη λύπη.

Όταν βρίσκεσαι σε απομόνωση, αποκομμένος από την καθιερωμένη ρουτίνα σου, εκτιμάς πολλά και ο προβληματισμός της παρούσας κατάστασης αλλά και της μετέπειτα κατάστασης που θα ακολουθήσει είναι διάχυτος  

Συνειδητοποιείς ότι όλα μπορούν να ανατραπούν με τον πιο απροσδόκητο τρόπο και να προσαρμοστείς χωρίς αντιρρήσεις σε έναν αφιλόξενο, άγνωστο τρόπο ζωής. 

Συνοψίζοντας όλα αυτά καταλήγουμε στο συμπέρασμα, πόσο μεγάλη και ανεκτίμητη είναι τελικά η συντροφιά και η παρουσία των δικών μας ανθρώπων που νοιαζόμαστε. Μία αγκαλιά, ένα φιλί πόση δύναμη μας γεμίζει.

Οι δικοί σου άνθρωποι, η οικογένειά σου, οι φίλοι σου, αυτοί που φέρνουν φως στη ζωή σου, εκείνοι που κάνουν τα πάντα για να χαμογελάς. Πόσο πολύτιμοι είμαστε για τον εαυτό μας αλλά και για τους ανθρώπους μας. Γιατί κανείς δεν μπορεί να ευτυχήσει μόνος του.

Τίποτα δεν είναι δεδομένο…σε δευτερόλεπτα ανατρέπονται!

Μην αφήνεις τίποτα στην τύχη και μην αφήνεις τα ασήμαντα πράγματα να σε θολώνουν, χάνοντας την ουσία.

Μην αφήσεις άλλο χρόνο να περάσει ανεκμετάλλευτος.

Μην χάνεις την πίστη σου. Μετά από μία καταιγίδα, βγαίνει ο ήλιος. Κύκλος είναι που κάποτε θα κλείσει.