Πάμε εκδρομή στα Γυριλλίθκια

Ένα φανταστικό μονοήμερο γεμάτο δράση και γνώση

Το να είσαι γονιός είναι μεγάλη πρόκληση. Ειδικότερα όταν θέλεις να αξιοποιήσεις μια μέρα από το κενό σου σαββατοκύριακο και να πας μια εκδρομή. Σε καλοκαιρινή περίοδο η λύση θα ήταν απλή. Κουβαδάκια, πετσέτες, μάσκες, πέδιλα και βουρ στην παραλία.

Μα έλα που πλέον ο καιρός δεν κάνει για μπανάκι.

Και τώρα, τί; Που πάμε και τι κάνουμε για να ευχαριστήσουμε τα μικρά μας τερατάκια; Κάτι διαφορετικό, κάτι συναρπαστικό που να εξιτάρει την περιέργειά τους και θα τους προσφέρει μια άλλου είδους εμπειρία, πιο ξεχωριστή, πιο εμπειρική. Ένα μονοπάτι της φύσης που στο τέλος θα καταλήξει σε έναν όμορφο περίπατο στα σοκάκια των Λευκάρων.

Ε λοιπόν, εδώ είμαστε, και σας προτείνουμε την πιο πάνω εκδρομή. Με περίσσεια διάθεση για εξερεύνηση, καθαρό αέρα, αυθεντική κυπριακή φιλοξενία και ένα συνονθύλευμα από γαστρονομικές απολαύσεις σε συνδυασμό με παραδοσιακά προϊόντα θα συντείνουν στο να αφήσουν τα παιδιά σας απόλυτα ικανοποιημένα.

Και εσύ που είσαι σόλο ή ακόμα δεν έτυχε να γίνεις γονιός αλλά το έτερον ήμισυ επιζητεί κάτι διαφορετικό από την πεπατημένη; Σαφώς και η εκδρομή αυτή είναι ιδανική και για εσάς τους χωρίς παιδιά ταξιδευτές.

Εξηγούμαστε λοιπόν και παραθέτουμε πιο κάτω ολοκληρωμένη την πρόταση μας για μια ξεχωριστή μονοήμερη εκδρομή στην ορεινή Λάρνακα.

Αφού πήραμε έναν καλό νυκτερινό υπνάκο, ξυπνάμε το πρωί και κάνουμε ένα γρήγορο πρωινό. Προετοιμαζόμαστε για την εκδρομή μας και ξεκινάμε. (ιδανικά χαμηλά παπούτσια και άνετα ρούχα). Κατευθυνόμαστε, λοιπόν, προς το χωριό Οδού όπου θα εξερευνήσουμε το μονοπάτι της φύσης ΄΄Γυριλλίθκια΄΄. Προαιρετικά πριν την έναρξη της πεζοπορίας μας, μπορούμε να  εξερευνήσουμε το κέντρο του χωριού απολαμβάνοντας ένα μικρό σνακ.

Το μονοπάτι έχει τη αφετηρία του στον κύριο δρόμο Οδούς – Φαρμακά, περίπου ένα χιλιόμετρο έξω από την κοινότητα. Πρόκειται για μονοπάτι όπου έχει βαθμό δυσκολίας 2 αλλά είναι ιδανικό για πεζοπορία από όλη την οικογένεια, φτάνει να είστε λίγο προσεκτικοί. Με μήκος στα 6,4 χιλιόμετρα ο χρόνος διέλευσης ανέρχεται στην 1,5 ώρα.

Στην αρχή της διαδρομής μπορεί να δει κανείς το ξύλινο γεφύρι που περνά πάνω από τον Βασιλοπόταμο, τις ξερολιθιές που  συγκρατούν τους όγκους χώματος και κάνουν την γη εύκολα καλλιεργήσιμη, καθώς και την πλούσια χλωρίδα συμπεριλαμβανομένης χαμηλής, μεσαίας και υψηλής βλάστησης.

Η ονομασία του μονοπατιού προήλθε από τις πολλές στροφές που χρειάζεται κανείς να κάνει για να φτάσει τελικά στο τέλος του μονοπατιού, στο υψηλότερο σημείο, όπου και θα συναντήσει το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία και να απολαύσει την θέα της γύρω περιοχής.

Η επιστροφή στο σημείο εκκίνησης μπορεί να γίνει ξανά διαμέσου του μονοπατιού ή να ακολουθήσει τον αγροτικό δρόμο και έπειτα τον κύριο δρόμο και να φτάσει εκεί.

Και αφού ξεναγηθήκαμε έστω και διαδικτυακά στο πανέμορφο αυτό μονοπάτι, σίγουρα μια λιγούρα θα μας έχει πιάσει. Και αφού φτάσαμε στο αμάξι μας κάπως κουρασμένοι από την περιπατητική διαδρομή είναι ώρα για ένα πλούσιο γεύμα.

Οδεύουμε λοιπόν προς την κοινότητα Λευκάρων όπου έχουμε την ευκαιρία να γευματίσουμε σε μία από τις πολλές ταβέρνες που προσφέρει το χωριό. Φημισμένες οι Λευκαρίτικες δαντέλες και τα είδη αργυροχρυσοχοΐας θα μας κάνουν παρέα στην διαδρομή μας. Ένα χωριό φημισμένο από αρχαιοτάτων χρόνων για τις τέχνες του. Μέχρι και ο Λεονάρντο Ντα βίντσι έχει μαγευτεί από την τέχνη των γυναικών των Λευκάρων στην δημιουργία αριστοτεχνημάτων κλωστοϋφαντουργίας. Φημισμένο όμως είναι και για τον λόγο ότι τα Λεύκαρα αποτελεί και η γενέτειρα του αγίου Νεοφύτου του Έγκλειστου που το μοναστήρι του βρίσκεται στην Τάλα της Πάφου.

Τέλος επισκεπτόμαστε την εκκλησία του Τιμίου Σταυρού, όπου δεσπόζει της κεντρικής πλατείας των Λευκάρων και αποτελεί κτίσμα του 14^ου αιώνα. Επιβλητική και με ένα βαθύ μυστικό όπου την κάνει ακόμα πιο μεγάλη σε αξία, αφού κατά την παράδοση λέγεται ότι σε κρύπτη του ξυλόγλυπτου εντυπωσιακού εικονοστασίου, φιλοτεχνημένο το 1760, υπάρχει κομμάτι από το τίμιο ξύλο του Σταυρού το οποίο είναι πλέον καλυμμένος με ασήμι και επιχρυσωμένος.

Ως τελευταίο κομμάτι της εκδρομής, μπορείτε να ξεναγηθείτε στα μικρά σοκάκια του χωριού και να απολαύσετε τον τελευταίο καφέ της ημέρας στην κοινότητα των Λευκάρων όπου κανείς μπορεί να βρει άπειρες επιλογές.